So I'll waste these nights for a while..

Rustig maar lieve mensen, ik heb jullie niet verlaten.. Ik heb heus aan jullie gedacht. Maar ik kan er ook niets aan doen dat van zondag t/m gisteren het internet er bij ons thuis uit lag omdat de 'hoofd'computer (van waaruit de router werkt) weg was voor reparatie.

Afgelopen week was een behoorlijk stressvolle week voor me. Woensdag moest ik een grote opdracht inleveren voor Statistiek, en het liep niet altijd even lekker. Mijn projectgroepje, Anne en Alissa, wilden er maandag na college aan werken (aangezien ze weinig tot niets van zich hadden laten horen in het weekend, zucht), maar ik moest oppassen van 15:30 tot 22:30. Aangezien ze erkenden dat ik al ruim het meeste had gedaan (ik had al mijn deel van de inleiding getypt, de bronnenlijst volgens van die internationale richtlijnen, en ik was al begonnen met de onderzoeksopzet) hadden ze beloofd dat ze zouden proberen om met z'n tweeën de opdracht af te maken die maandag. Well, that hasn't quite happened. Waardoor ik gedwongen was om dinsdag om 10 uur 's ochtends al richting Robbert te gaan om daar verder te kunnen werken aan m'n huiswerk. Die reis alleen al was een avontuur op zich. Ik moest namelijk met de bus naar station Veenendaal West (duurt 3 minuten), van Veenendaal West met de trein naar Maarn (duurt 9 minuten) en vanaf Maarn met de bus naar Maarsbergen (duurt 5 minuten). In totaal zou het OV me maar een kwartiertje kosten, dus. Het was ijskoud buiten, en ik had met m'n stomme hoofd alleen maar een trainingsjack aan. En toen kwam ik erachter dat al die mini-reisjes totáál niet op elkaar aansloten. Zo moest ik op station West bijna een halfuur wachten op een vertraagde trein, daarna nog een kwartier op de bus in Maarn.. Met m'n veel te zomerse kleding aan. ): Maar, ik heb het overleefd. Ook de opdracht, trouwens. Ik heb bij Robbert thuis van 11 tot half 6 nog aan de opdracht moeten werken voordat het helemaal klaar was. Niet bepaald wat je noemt 'wij maken het wel af met z'n tweetjes'. Maargoed, ik heb het ze vergeven. (En daarna stond mij gelukkig taart en feest te wachten, aangezien Robbert dinsdag jarig was en eindelijk de magische leeftijd van 18 jaar heeft bereikt.)

Verder heb ik eigenlijk niet zo heel veel spannends gedaan. Ik was bijna gedoemd om me kapot te vervelen van donderdagochtend t/m zaterdagavond, aangezien mijn weekend op donderdag al begint en niemand iets kon afspreken. Gelukkig belde Robbert donderdag na het eten dat ie had besloten om niet uit te gaan donderdagavond omdat ie zich niet helemaal fit voelde, en dat ie naar mij toe kwam omdat ie mij zo vriendloos en zielig vond. :') Dus die is nu nog steeds bij mij. En vanavond gezellig afspreken met Marjolein en Martine, helemaal goed. ;D

xoxoxo