Dag lieve mensen,
Het werd wel weer eens tijd voor een update, vond ik zo. Don't cry, ik ben jullie niet vergeten, ik had gewoon niet zo'n zin om te bloggen de afgelopen week.
Ik heb niet zo'n zin om uitgebreid de afgelopen week te gaan beschrijven, maar laten we het erop houden dat ik een redelijk leuke week achter de rug heb. Ik heb erg leuke dingen (en geld) gekregen voor Sinterklaas en aangezien ik nu al weekend heb kan ik niet zeggen dat ik een zware schoolweek heb. Het enige stomme aan deze week is eigenlijk dat ik gisterochtend wakker werd, naar beneden liep en het machtigingsformulier voor mijn studiefinanciering zag liggen. Zonder enig overleg hebben mijn ouders even besloten dat de studiefinanciering voortaan rechtstreeks naar hun rekening wordt gestort, en ik dus niets meer krijg. Ja, die 75 euro in de maand zak- en kleedgeld, woohoo. Dus ja, je kunt stellen dat ik behoorlijk chagrijnig ben, want mijn ouders zeiden al weken lang dat ze het er met me over wilden hebben maar telkens zetten ze niet door. En nu mag ik op de blaren zitten. Ze wilden namelijk eerst m'n zak- en kleedgeld stopzetten en dat ik dan de studiefinanciering mocht houden (m'n stufi is 135 euro), dus dat zou voor mij een stuk voordeliger zijn. Maargoed, mijn ouders hebben het financieel zoooo zwaar (daar zeiken ze al maanden over, maar ze hebben wel geld om m'n broertje 'zomaar' een gloednieuwe flatscreen van 400 euro te geven, én nieuwe hekken te kopen voor in de achtertuin), dus ze zullen het geld wel hard nodig hebben. Voor papa's rookverslaving bijvoorbeeld, want die honderden (zo niet duizenden) euro's per jaar moeten ergens verdwijnen he. Over papa: je kunt wel stellen dat mijn 'relatie' met hem nooit meer zo is geworden als dat ie een paar jaar terug was. Ik vind het steeds en steeds meer een egoïstische, zelfingenomen zak. Ik krijg ook steeds meer zin om op kamers te gaan, dus mijn doel is eigenlijk om het 2e jaar toch echt te gaan. Ook voor mezelf, ik heb geen zin meer om tot 12 uur 's nachts wakker te liggen omdat die zuiplap keihard zit te zingen twee verdiepingen lager. (En vervolgens met oordopjes in in slaap te moeten vallen..) Het is toch absurd. En ik veracht m'n moeder voor het feit dat ze alles maar goedpraat, terwijl ik donders goed weet dat zowel zij als mijn broertje óók 's nachts niet kunnen slapen. En m'n broertje.. Die is koning thuis. Hij krijgt alles wat hij wilt, en mijn ouders vinden het allemaal maar best. Hij eet denk ik per week 2 keer pizza, 1 keer patat en 2 keer een broodje knakworst, als (en ik zeg als, want dat is praktisch nooit) ie eens moet eten wat de pot schaft eet ie minder dan een pasgeboren baby, hij eet nog steeds (hij is 12!) met zijn handen en ze zeggen er niets van. Niets. Ik irriteer me er zo kapót aan, want 1) aangezien ik pedagogiek studeer zie ik donders goed dat hun hem compleet verkeerd opvoeden en 2) als ik vroeger niet at wat de pot schafte, nou dan had je de poppen aan het dansen. Sowieso vind ik m'n broertje steeds irritanter worden, want sinds dat ie op de middelbare school zit heeft ie een grote smoel.. Nog veel erger dan voorheen. En de dingen die op z'n agenda staan! Porno zonder gekreun is geen ruk aan. HALLO, JE BENT 12! GEDRAAG JE EEN BEETJE! Ik wist toen nog niet eens wat porno was..
MAARGOED. Ik heb dus een heerlijke, heerlijke week achter de rug. <3
Ohja, van Marissa moest ik mijn doldwaze treinavontuur bloggen, over hoe ik me kan irriteren aan reizigers die geen plaats maken voor reizigers die uit de trein moeten stappen (het is gebruikelijk dat je links en rechts van de ingang/uitgang gaat staan, maar je hebt van die mensen die pal vóór de ingang/uitgang gaan staan), maar volgens mij is dit niet (meer) het goede moment. :') Achja, at least I made her laugh.
Kusje, Chantal die leeft in een wereld die heel oneerlijk is. Huil. :')
xoxoxo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten